U bevindt zich: Home > Externe Comp > SV Doorn-Driebergen 1

Het eerste achttal speelt in het seizoen 2011-12 in de 1e klasse B van de Stichts-Gooise Schaakbond. Klik hier voor de actuele stand in die klasse.

De persoonlijke scores:

* inclusief een reglementair toegekend punt

Ruime winst, maar niet overtuigend

De uitwedstrijd tegen het onderaan staande Woerden 2 eindigde in een 5.5-2.5 overwinning, maar het had ook anders kunnen uitpakken. Aan een paar borden zat het bepaald niet tegen. Toch begonnen we goed. Johan de Groot en Gerrit Jan Hoevers overspeelden hun tegenstanders. Johan won al na tien zetten een stuk en Gerrit Jan vloerde zijn tegenstander via een aanval langs de h-lijn: lopers ruilen op g7 en met de dame binnenvallen op h6. Na al dat geweld meende Rob van Vuurde het vredesaanbod van zijn tegenstander wel aan te kunnen nemen. Dat was wellicht wat voorbarig, want de puntenmachine begon te hikken. Ronald Stomphorst liet zich verrassen door een oprukkende e-pion die op f7 in een dodelijk vorkje radicaliseerde. Tegelijk zag Joost Zwaan zijn mooie aanval verzanden in een uitzichtloos Loper-Paard eindspel met een pion minder, terwijl Peter Egelie het met twee pionnen minder ook tamelijk benauwd kreeg.

De kentering kwam toen Joost voor de poorten van de hel een remise uit het vuur sleepte. Dat gaf de burger moed. Jos Derksen bracht haast ongemerkt de score op 3.5 door in een vastgelopen stelling het remiseaanbod van zijn tegenstander aan te nemen. Vervolgens was het aan Gert Legemaat om het winnende punt te scoren. Hij deed dat in stijl: de dame ruilen tegen een stuk om de pion ongehinderd naar het promotieveld te kunnen voeren. Dat als laatste Peter Egelie dankzij zijn formidabel loperpaar ook nog won, was haast te veel van het goede. Zijn tegenstander, die in brandende tijdnood verkeerde, zag zijn koning belaagd door de twee lopers, meende dat mat onvermijdelijk was en gaf de partij op. Ietwat voorbarig, zo oordeelden de omstanders prompt en zij wreven nog flink wat zout in de wonde.

Weer een nipte overwinning

Het zit ons dit seizoen bepaald niet tegen. Na een gelijkspel dankzij een reglementair punt, nu voor de tweede keer een nipte overwinning. De Utrechtse club Goede Zetten Zat was ons nieuwe slachtoffer. De club telt slechts zo'n vijftien leden, maar speelt toch al enkele jaren in de 1e klasse. De kans is groot dat we ze daar volgend jaar niet meer zullen tegenkomen, want men is serieus op zoek naar een fusiepartner. Konden we vorig jaar met moeite een 4-4 gelijkspel tegen hen afdwingen, nu scoorden we een halfje meer. Het regende trouwens halfjes, maar liefst zeven van de acht partijen eindigden onbeslist. Jos Derksen viel de eer te beurt om een vlag en een wimpel op het remisefestival te plaatsen. In een solide partij wist hij naar een pionneneindspel met een pion meer te manoeuvreren. Genoeg voor de enige winst.

Erg gemakkelijk kwamen de meeste remises niet tot stand. Er is aan veel borden flink geknokt, waarbij onze tegenstanders misschien niet steeds tot het uiterste leken te gaan. Zo was Gerrit Jan Hoevers er niet rouwig om dat zijn tegenstander voor herhaling van zetten koos in plaats van de aanval door te zetten. Ook Gert Legemaat moest voortduren behoedzaam laveren om niet in moeilijkheden te komen. Aan de andere kant miste Rob van Vuurde enkele keren de winnende voortzetting, waarna hij in een toreneindspel met pion meer belandde dat hij ook niet wist te winnen. Natuurlijk was het weer Johan de Groot die het beslissende laatste halve puntje scoorde.

Weggespeeld door Nieuw Ameliseerd

Tegen deze voormalige buitenplaatsbewoners hebben we het altijd moeilijk. Ze lijken dit jaar nog in kracht te zijn toegenomen: op zes van de acht borden noteerden ze een hogere rating dan wij. Sleepten we vorig jaar nog een gelijkspel uit het vuur, nu gingen we met 2½-5½ roemloos ten onder. De gasten marcheerden naar een 3-0 voorsprong. Joost Zwaan vergaloppeerde zich in het Morra-gambiet, wat hem een stuk kostte. En ook Gert Legemaat en Gerrit Jan Hoevers moesten tegen hun agressief spelende tegenstanders het onderspit delven. Pas daarna kon Jos Derksen een tegenpunt scoren. Zijn tegenstander had net als Joost bij ons in de opening een stuk in de aanbieding gedaan.

Van een keerpunt in de wedstrijd was echter geen sprake. Peter Egelie was de volgende die het hoofd moest buigen. Nadat hij heelhuids de tijdnood was doorgekomen, verloor hij in het eindspel een fataal pionnetje en kon opgeven. Nieuw Amelisweerd scoorde het winnende halfje aan het eerste bord. Johan de Groot had wel aanval gehad, maar de kwaliteit die hij won bleek niet genoeg om het eindspel te winnen. Dat lukte Ronald Stomphorst wel in zijn paard tegen loper eindspel. Ondanks gierende tijdnood liet hij zien dat zijn paard sterker was dan de loper. Restte nog de partij van Rob van Vuurde. Ook hij had de opening verknoeid, wat hem niet alleen met een pion minder maar ook met een passieve stelling opzadelde. In de afwikkeling naar het eindspel kwam hij er weliswaar nog aardig uit, maar in wederzijdse tijdnood miste hij het remisepad.

Winst na bloedstollende match in Vianen

Vorig jaar eindigden we de competitie met een krappe overwinning tegen Vianen 1. Nu werd het opnieuw 4½-3½ in ons voordeel en de wedstrijd was zo mogelijk nog spannender dan toen. Een andere overeenkomst was dat de hoge borden het verschil maakten. Maar dat was wellicht door de Vianenaren ingecalculeerd, want ook nu weer hadden ze hun op papier sterkste spelers aan de middenborden geplaatst.We keken lang tegen een achterstand aan.Rob van Vuurde en Joost Zwaan besloten na zo'n twee uur spelen allebei tot remise.Bij Rob was een toreneindspel met symmetrische pionnenstructuur ontstaan. Joost moest kiezen tussen een riskante voortzetting van zijn aanval of herhaling van zetten; hij koos voor het laatste.

Met een 1½-2½ achterstand was onze hoop gevestigd op de bovenste drie borden die beter stonden. Jos Derksen had het daarentegen lastig. Hij had een toren en twee stukken tegen een dame en één (later nog één) pion. Jos moest oppassen voor matdreigingen. Dat deed hij en hij boekte na lange strijd een half puntje. Daarvóór had Gert Legemaat al zijn winstpogingen opgegeven. Zijn actieve spel was uitgemond in een tamelijk onoverzichtelijk eindspel zodat hij terecht eieren voor zijn geld koos.

Ons lot lag nu in handen van Johan de Groot en Gerrit Jan Hoevers. Beiden hadden hun tegenstander (m/v) volledig klem gezet. Onze voorzitter deed dat via een opgerukte pionnenketen op de damevleugel. De vraag was nog wel: hoe een doorbraak forceren? Hij deed dat door een loper in de aanbieding te doen. Zijn tegenstandster nam hem niet, maar koos voor een wanhoopsoffensief dat al spoedig het laatste sprankje hoop ontbeerde. Johan had een formidabele aanval opgebouwd tegen een vijandelijke koning die in het centrum was blijven staan. Die leverde hem twee pionnen op. Dat leek genoeg, maar toen er een dame-eindspel met nog maar één pion overbleef en de klok harder begon te tikken werd het toch nog even spannend. Gelukkig is de klok Johans grootste bondgenoot, dus wist hij een dameruil te forceren en daarmee de overwinning.

Tegen Vegtlust geen herhaling van vorig jaar

Net als vorig jaar mochten we de competitie starten met een wedstrijd tegen Vegtlust. Er waren twee verschillen. Toen speelden we uit nu thuis en toen droogden we ze af met 6-2 en nu verloren we met 5-3. Zijn zij zoveel sterker geworden of moeten wij nog warm draaien?

Van Vuurde gaf het slechte voorbeeld. Gedurende tien zetten verkeerde hij in de veronderstelling twee pionnen voor te staan. Toen pas ging hij zijn stukken tellen en miste hij er één. De lol was er meteen af. Jos Derksen deed het beter. Hij stond weliswaar een pionnetje achter maar had actievere stukken. Evenwicht genoeg om het remiseaanbod van zijn tegenstander te accepteren. Daarna duurde het lang alvorens er nieuwe uitslagen werden bijgeschreven.

Achtereenvolgens verlies voor Peter Egelie: stukkenruil mondde uit in een verloren pionneneindspel. Winst voor Joost Zwaan die na een mooi schijnoffer een dodelijk mataanval op het bord bracht. En verlies voor Gerrit Jan Hoevers wiens loperpaar niet opgewassen bleek tegen de kwal van zijn tegenstander. We stonden met 3½-1½ achter. Op dat moment leek een gelijkspel nog haalbaar. Johan de Groot had een mooie aanvalsstelling opgebouwd en ook Ronald Stomphorst stond goed. Voor Gert Legemaat hadden we remise in gedachten.

Het kwam bijna uit. Johan won op magistrale wijze en Gert slaagde erin met een pion minder het eindspel remise te houden. Maar op dat moment stond de nederlaag reeds vast, want Ronalds partij was gekanteld. Een afwikkeling had hem in een lopereindspel met een ongunstiger pionnenstructuur gebracht, zodat zijn gehoopte punt in een nul veranderd was.

PS : achteraf beleek dat Vegtlust een nog niet gerechtigde speler had opgesteld, waardoor Rob van Vuurde een reglementaire overwinning kreeg toebedeeld en de uitslag werd gewijzigd in 4 - 4.

* reglementair toegekend punt

Voor vragen of eventuele opmerkingen mail: Rob van Vuurde of Nilüfer Karayιlan