PARTIJEN
In deze rubriek staan interessante partijen die clubleden gespeeld hebben in de externe of interne competitie dan wel op toernooien. U kunt ze zet voor zet volgen door op de pijltjes onder het diagram te klikken.
Partij 1: Uit de Kampioensgroep 2005-06
Wit: Gert Legemaat
Zwart: Johan de Groot
Grünfeld-verdediging
In 2006 behaalde Gert Legemaat voor de vijfde keer in totaal en de derde keer op rij de kampioenstitel. Onderstaande partij tegen een van zijn grootste rivalen bleek achteraf van cruciaal belang. Wit offerde op de 11e zet een pion in ruil voor initiatief. Zijn loperpaar bleek daarna in de open stelling zeer waardevol. Op de 33e zet miste wit een snelle winstvoortzetting: 33. Lxg6! Pxg6; 34. Txf7! Dxf7; 35. Txg6 Kf8; 36. Lc5+ ... enz. In de partij viel de beslissing uiteindelijk op de 40e zet. Misschien had zwart toen met f6 het hoofd nog boven water kunnen houden.
Partij 2: Uit de interne competitie 1996-97
Wit: Bert van Oudvorst
Zwart: Joost Zwaan
Siciliaanse verdediging met 4... e5
Joost Zwaan draait al vele jaren mee in de top van onze club. Hij meldde zich in 1953 aan als lid bij de Schaakclub Doorn, waarvan hij enkele keren kampioen werd. In de jaren zestig zocht hij het hogerop bij de Schaakclub Utrecht om in het volgende decennium terug te keren op het oude nest. Van de fusieclub Doorn-Driebergen zou hij in totaal zeven keer kampioen worden, het eerst in 1976 en (voorlopig) het laatst in 1992. Onderstaande partij is uit de interne competitie van het seizoen 1996-97, waarin zijn tegenstander Bert van Oudvorst regerend kampioen was. Joost merkt over deze partij het volgende op:
"Bert verraste mij in de opening met 13. Tc1, voor mij destijds een gloednieuwe zet. Mijn tegenspel richtte zich op het ietwat gedeplaceerde paard op c7. Vandaar de gewaagde zet 17... Kd6! Pas nu, vele jaren later, durf ik de zet van een uitroepteken te voorzien. Bert zei mij achteraf dat hij hier f6 had verwacht om een terugweg voor mijn loper te creëren. Nu geeft wit, in het vooruitzicht van een te veroveren loper, vrijwillig het paard af en incasseert daarbij een pion. Ik ging langs afgronden, maar vanaf 26. Ld2? ... begon wit foutjes te maken waardoor hij ten prooi viel aan de listen en lagen van het paardenspel ofwel het paardespul."
Partij 3: uit de Kampioensgroep 2007-2008
Wit: John Bink
Zwart: Gert Legemaat
Driebergen, 3 april 2008
Koningsindisch in de voorhand
Lange tijd leek Gert Legemaat onbedreigd op het kampioenschap af te stevenen. Met nog drie partijen voor de boeg had hij een punt voorsprong op John Bink en nog meer op de rest. Een gelijkspel tegen Bink leek een garantie voor herovering van de titel. Het pakte echter anders uit. Bink won de onderlinge partij en kwam zo langszij. Omdat in de Kampioensgroep bij gelijk eindigen de onderlinge partijen de doorslag geven, heeft hij in feite de koppositie van Legemaat overgenomen.
John Bink is dit seizoen regerend club- èn snelschaakkampioen. Hij heeft vroeger jarenlang in de hoogste klasse van de KNSB gespeeld. In september 1998 meldde hij zich aan bij onze vereniging, nadat hij als gastspeler het Henk Strijlandtoernooi had gewonnen. Als hij dit seizoen opnieuw de titel verovert is dat voor de derde keer; de eerste keer was in 2002.
Gert Legemaat merkt over deze partij op: "Rond de twintigste zet leek ik alle witte dreigingen te hebben gepareerd en (minstens) gelijkspel te hebben bereikt. Maar vanaf toen ging ik zwakkere zetten doen. De stelling schreeuwde om f5 gevolgd door f4, maar op één of andere manier kwam dat nog niet bij me op. Mijn 24ste zet was een grafzet. Het idee was om het paard naar d7 te spelen, maar daarmee gaf ik het veld g5 weg met desastreuze gevolgen. Met zijn antwoord 25. Pe4 dreigt wit een octopus op d6 te creëren. Ik had niet gezien dat Ted8 faalt op Lg5, omdat ik immers geen f6 meer kan spelen. Later in de tijdnoodfase verslechterde mijn positie verder, vooral 36... Pa5 was zwak. Het torenoffer op f7, dat een einde aan de partij maakte, had Bink ook al even eerder kunnen uitvoeren."
Partij 4: Uit de wedstrijd Doorn-Driebergen 2 – Barneveld 1
Wit: M.J. de Vries (Barneveld 1)
Zwart: Dick la Pleine (Doorn-Driebergen 2)
Driebergen, 27 maart 2008
Spaanse opening
In het zo belangrijke gelijke spel van het tweede achttal tegen het eerste van Barneveld speelde Dick la Pleine een belangrijke rol. Hij scoorde overtuigend het volle punt na een knap gespeeld eindspel. In de opening was hij een stuk tegen twee pionnen voorgekomen, doordat wit verzuimde eerst 7. Ld5 te spelen alvorens te slaan op d4. In het middenspel liet Dick enkele kansen liggen om meer materiaal te winnen. Zo kon hij met 20... Dxc2 21. Dxc2 Txc2 een pion winnen. En toen zijn tegenstander met 29 Dd3 het verkeerde veld voor zijn dame koos, had hij kunnen slaan op c3: 29... Txc3 30. Txc3 (op Dxc3 volgt Lxd4+) Dxd4+ 31. Kh1 Dxc3. In het eindspel trok onze clubgenoot de partij knap naar zich toe.
Partij 5: Uit de Kampioensgroep 2007-2008
Wit: Johan de Groot
Zwart: John Bink
Driebergen, 24 april 2008
Franse verdediging
In de voorlaatste ronde van de Kampioensgroep voegde Johan de Groot zich naast de twee koplopers, Gert Legemaat en John Bink, door een overwinning op laatstgenoemde. Johan merkt over die partij het volgende op:
“Zoals altijd spelen John en ik Frans met ergens in het begin Pc6. Ik was verrast door 6... Pe4 (in plaats van Pd7) en offerde met 8. Ld3 een pion. Ik kreeg voldoende compensatie en bouwde tot de 18e zet langzaam op. Kort rocheren leek gevaarlijk voor zwart. Na de breekzet 18... c5 gaf 19. La6 zwart de kans de stelling met c4 te sluiten. Achteraf had ik beter 19. Pg4 kunnen spelen, maar ik had niet zoveel vertrouwen in de werking van het paard op f6. Daarom was mijn plan om het paard naar d6 te spelen, maar zwart vond daartegen het juiste tegenspel met f6 en g5. Op de 28ste zet tastten beide spelers mis: wit (inmiddels in hevige tijdnood) had beter Pb5 kunnen spelen met gelijke kansen en zwart had fxg5 kunnen beantwoorden met fxe5 omdat na 29. Txf8 Txf8 30 Txb6 Pxd4 volgt. Nu kreeg wit na 31 Tbe1! een iets beter eindspel waarin 35.. a6 de beslissende fout van zwart was.”
|