2009-2010


HET TWEEDE ACHTTAL, SEIZOEN 2009-10

De eindstand in de 2e klasse A:

Rang Team Gesp. Winst Gelijk Verlies Punten Bordpnt.
 1  Hoevelaken 1 8 7 1 0 15 38½
 2  En Passant 2 8 7 0 1 14 46
 3  Amersfoort 5 8 4 1 3 9 36½
 4  Leusden 8 3 3 2 9 33½
 5  V&O 1 8 4 1 3 9 30½
 6  BSG 4 8 3 1 4 7 33½
 7  Ons Genoegen 2 8 1 3 4 5 28½
 8  Doorn-Driebergen 2 8 1 0 7 2 21½
 9  HSG 5 8 1 0 7 2 19½
               

De persoonlijke scores:

Spelers Partijen Punten
 1. Jan van Ruler 8 2
 2. Jan Hellevoort 8 1
 3. Jos Pak 7 4
 4. Henk Greven 8 3
 5. Arie Groeneveld 7 3
 6. Tjitte Reitsma 6
 7. Dick la Pleine 8
 8. Han de Wit 8 3
 Henk Hengeveld 1 0
 Peer van Putten 1 ½
 Frits de Zwaan 1 0
 Mark Berisa 1 0

 

Gestrand maar niet gezonken

Veelbetekenende blikken rond het bord van Reitsma. De Wit verloor even de belangstelling voor zijn eigen partij en aan de andere kant zag iemand tot zijn ongenoegen dat Reitsma met een simpele combinatie een volle toren kon winnen. Men hield de adem in; zou hij het zien? “Remise “stelde Tjitte voor!O,o o o… Gelukkig had zijn tegenstander bezwaren. Er was niet volgens de regels gehandeld: eerst zetten en dan remise aanbieden. Ik moest dit als wedstrijdleider beamen. Tjitte deed zijn zet, de winnende zet. “Er is remise aangeboden! “riep een OG-er, bang dat ik het niet had gehoord of had willen horen.”U mag er zich niet mee bemoeien”.Hij zweeg. Had Tjittes tegenstander daardoor begrepen dat het raadzaam was om het aanbod aan te nemen? In elk geval ging hij schoorvoetend akkoord, zich van geen gevaar bewust. Een plus-remise zullen we maar zeggen. Het verloop was kenmerkend voor de wedstrijd; we speelden bevangen,bevreesd om te verliezen, blij met elk halfje.

De wedstrijd was al niet lekker begonnen. Ons Genoegen had een Bink ingezet en nog een stevige bink ook: Marcus met een rating waarvan de meesten slechts kunnen dromen. Greven had niet gedacht dat de wedstrijd op tijd zou beginnen en startte met een kwartier achterstand. Vlot de zetten van zijn lijfopening reproducerend liep hij die tijd in, maar bijna even vlot stond er een slechter staand toreneindspel op het bord. Henk weet hoe je dat aanpakt; hij gaf een pion voor activiteit. Zo hou je remise, maar ook niet meer dan dat. Het is 1-1, maar we zijn nu over onze top heen. Mijn tegenstander doet niets, hij zit maar af te wachten, verzucht Jan Hellevoort. Het is niet helemaal waar; overal dezelfde trend: langzaam, zeer langzaam worden we teruggedrongen. Hier verdwijnt een pion, daar staan de stukken erg ongelukkig en op een enkel bord is er geen goede zet meer te doen, zoals bij la Pleine die opgeeft. Daar verdween pardoes een stuk bij Pak en ook van Ruler moest na lange strijd opgeven tegen Marcus. De Wit kreeg in slechte stelling met een pion minder nog een remise om de winst voor OG te verzekeren. Groeneveld zag hoe die ene pion die hij in de opening verspeelde in het eindspel de doorslag gaf en ook captain Hellevoort ging met zijn schip ten onder. Dit was intussen allang gezonken en op weg naar de bodem, haar laatste plaats. Degradatie? Volgens de allerlaatste berichten net niet; het schip bleef steken op een wrak dat net ervoor gezonken was.

Doorn-Driebergen (2) Ons Genoegen(2) 1½ – 6½
1. Jan van Ruler 1692 J. Marcus 2045 0 – 1
2. Jan Hellevoort 1598 B. Wilders 1692 0 – 1
3. Jos Pak 1658 J. Jonkers 1622 0 – 1
4. Arie Groeneveld 1616 J. Ero 1638 0 – 1
5. Henk Greven 1600 A. Rijke 1621 remise
6. Dick la Pleine 1569 H. Schoonbeek 1615 0 – 1
7. Tjitte Reitsma 1569 F. van Halem 1602 remise
8. Han de Wit 1582 F. Jansen 1594 remise

 

Kleine nederlaag tegen de kampioenen

We stonden al snel tegen een 1-0 achterstand aan te kijken toen Henk Greven binnen een half uur helemaal weggespeeld werd in een openingsvariant die hij niet kende. Niet lang daarna speelde Arie Groeneveld een degelijke remise nadat hij een soort Colle systeem had toegepast à la Bink.

Jan van Ruler aan het eerste bord trok de stand gelijk. Hij speelde een Damegambiet waarbij zijn jeugdige tegenstander een aanval met twee torens over het hoofd zag. Dick la PLeine, misschien wat overmoedig na zijn goede invalbeurt in het eerste een dag daarvoor, gaf nu zo maar een stuk weg en daarmee de partij. Han de Wit werd in een Oud-Indische partij overklast waardoor de stand 3½-1½ werd voor de thuisclub.

Hoevelaken had toen nog maar één puntje nodig om kampioen te worden. Jan Hellevoort viel de twijfelachtige eer te beurt daarvoor te zorgen. Hij moest opboksen tegen een soort Van Geet-systeem. Hij kwam redelijk uit de opening. maar op de 24e zet liet hij Dxa7 toe wat hem vele zetten later fataal werd.

Toch wisten we daarna nog twee belangrijke bordpunten te scoren. Jos Pak, die moest spelen tegen iemand die de hoogste rating had van het thuisteam, speelde een wereldpartij met talloze schijnoffers en penningen. Het was een lust voor de toeschouwers die af en toe twijfelden of het allemaal wel goed ging. Maar het ging goed! Ten slotte wist ook Tjitte Reitsma, die een degelijke partij speelde, zijn tegenstander tot opgave te verleiden.

Hoevelaken 1 Doorn-Driebergen 2 4½ – 3½
1. B. Koster 1583 Jan van Ruler 1727 0 – 1
2. M. Veldhuizen 1867 Jan Hellevoort 1630 1 – 0
3. M. van Wijk 1913 Jos Pak 1638 0 – 1
4. D. Veldhuizen 1836 Henk Greven 1593 1 – 0
5. M. de Kruijf 1734 Arie Groeneveld 1591 remise
6. P. van Hummel 1582 Dick la Pleine 1593 1 – 0
7. A. Floor 1615 Han de Wit 1568 1 – 0
8. C. Ruiter 1590 Tjitte Reitsma 1583 0 – 1

 

Verlies met een incident

Na het 1-7 debacle tegen BSG, nu een 1½-6½ nederlaag tegen het vijfde team van Amersfoort. Nu moet gezegd worden dat Amersfoort een bijzonder sterk team naar ons afvaardigde; al onze tegenstanders hadden een hogere en soms zelfs veel hogere rating hadden. Verder hadden we de pech dat de goed op dreef zijnde Groeneveld en Pak afgezegd hadden waardoor we behoorlijk verzwakt waren en bijna alle spelers van ons team aan een hoger bord moesten spelen.

Eerste bordspeler Jan van Ruler maakte een openingsfout waardoor hij al snel het loodje moest leggen. Tjitte Reitsma trok de stand gelijk en scoorde daarmee zijn eerste punt in het tweede achttal. Daarna duurde het heel lang tot de overige partijen beslist werden. Ze gingen alle verloren behalve die van Henk Greven. Zijn bord werd het middelpunt van een incident dat de aandacht van de anderen afleidde van hun eigen partij.

De tegenstander van Henk, die tevens teamleider was, raakte in tijdnood en begon er tegen te protesteren dat Henk, die nog ruim een uur op de klok had, zijn zetten niet meer noteerde om hem door zijn vlag te jagen. Uiteindelijk eindigde die partij in remise, maar het gezeur had toen zijn tol al geëist. Vooral wedstrijdleider Jan Hellevoort, die blunderde in een mooie stelling, en Han de Wit, die in tijdnood zat, waren er de dupe van geworden. Door deze grote nederlaag blijft DD 2 op de voorlaatste plaats staan met slechts een half bordpuntje meer dan HSG 5.

Doorn-Driebergen 2 Amersfoort 5 1½ – 6½
1. J. van Ruler 1727 R. Sennema 1755 0 – 1
2. J. Hellevoort 1630 G. Beltman 1878 0 – 1
3. H.C. Greven 1593 S. van der Velde 1710 remise
4. J.M. de Wit 1568 H. Mebrahtu 1752 0 – 1
5. D.la Pleine 1593 H. van den Bor 1615 0 – 1
6. T.G.S. Reitsma 1583 C. Roelandt 1665 1 – 0
7. F.P. de Zwaan A. Kluijfhout 1570 0 – 1
8. M. Berisa 1476 J. Agterberg 1608 0 – 1

 

Het verdriet van Bussum

Na een hartelijk welkom van Klaas Been, een bij ons welbekende schaaktoernooitijger, begon het tweede team vol goede moed aan de belangrijke wedstrijd tegen BSG 4. Vooraf spraken wij tegen elkaar de hoop uit om met minstens één punt Bussum te verlaten en onze degradatiezorgen wat te verlichten.

Helaas ging het vanaf het prille begin van de avond mis. Han de Wit liet zich door het snelle tempo van Klaas Been meevoeren en leed, na een pion te hebben gewonnen in de opening, het eerste onnodige verlies. Henk Greven leverde, ondanks zijn Scandinavische opening al spoedig daarna het tweede volle punt in. Onze invaller Peer van Putten deed waarvoor hij was ingehuurd en scoorde met de Bird opening een verdienstelijke plusremise.

Achtereenvolgens verloren een grieperige Jan van Ruler en Dick La Pleine, die een erg gedrukte stelling verdedigde, en was onze hoop op minimaal een matchpuntje in rook opgegaan. Dan nog maar wat bordpunten scoren, maar ook dat lukte niet. Arie Groeneveld bezweek ook al aan de spanning en liet zich onnodig een nul aansmeren in een voor hem betere stelling. Jos Pak scoorde gelukkig nog een halfje en Jan Hellevoort zwoegde in een verloren stelling nog enige tijd door totdat ook hij de overige resultaten zag en opgaf. We moeten deze avond maar snel vergeten en nog een keer vlammen in de laatste twee thuiswedstrijden tegen bijvoorbeeld Amersfoort 5 of Ons Genoegen 2.

BSG 4 Doorn-Driebergen 2 7 – 1
1. T. Haenen 1695 Jan van Ruler 1727 1 – 0
2. R. Koch 1772 Jan Hellevoort 1630 1 – 0
3. M. Brandenburg 1696 Jos Pak 1638 remise
4. G. Venijn 1664 Henk Greven 1593 1 – 0
5. C. Beijen 1683 Arie Groeneveld 1591 1 – 0
6. T. Fikkert 1656 Dick la Pleine 1593 1 – 0
7. K. Been 1699 Han de Wit 1568 1 – 0
8. R. Lindemann 1590 Peer van Putten 1551 remise

 

Pijnlijke nederlaag tegen V&O

Hoewel de eerste vijf borden met 3½-1½ wonnen werd het tegen het eerste achttal van Vecht en Ommelanden een 3½-4½ nederlaag. De staartborden die in de vorige wedstrijden zo succesvol waren lieten het nu afweten. De wedstrijd begon goed door een snelle overwinning van Henk Greven. Hij won in de opening een pion, ruilde in ijltempo alle stukken af en won vervolgens met een oprukkende koning eenvoudig het eindspel. De tweede overwinning kwam al snel daarna door de in blakende vorm verkerende Arie Groeneveld. Hij had zijn dame geruild voor twee torens en creëerde daarna een niet te stuiten mataanval.

Vervolgens kreeg Jos Pak remise aangeboden in een onoverzichtelijke stelling waar hij weinig heil in zag, dus hij accepteerde het aanbod met toestemming van de teamleider. Ook Jan Hellevoort moest remise accepteren. Hij kreeg het Hollands tegen zich en moest alle zeilen bijzetten om op de koningsvleugel niet ten onder te gaan. Toen de kruitdamp was opgetrokken bleef er een niet te winnen eindspel over. Jan Van Ruler speelde een onorthodoxe Spaanse partij waarbij zijn tegenstander de korte rokade verhinderde. Maar Jan redde zich er keurig uit en boekte een mooie remise aan het eerste bord.

Dick la Pleine had ook een Spaanse partij. Hij moest de kwaliteit geven waarna zijn opponent de stelling binnendrong en een niet te stuiten mataanval deed. Han de Wit, die op dit moment aan vormverlies lijdt, ruilde de dames waarna er een remisestelling op het bord kwam. Zijn tegenspeler speelde echter door waarna door een klein foutje van Han de partij helaas verloren ging. Tenslotte Tjitte Reitsma die een lastige partij speelde tegen zijn op papier gelijkwaardige tegenstander. Hij redde het uiteindelijk niet.

Doorn-Driebergen 2 V & O 1 3½ – 4½
1. J. van Ruler 1727 G. Jansen 1842 remise
2. J. Hellevoort 1630 C. Samsom 1767 remise
3. J. Pak 1638 P. Sirag 1802 remise
4. H.C. Greven 1593 A. Kuijsten 1124 1 – 0
5. A. Groeneveld 1591 C. van Houten 1650 1 – 0
6. T.G.S. Reitsma 1583 A. van der Tol 1585 0 – 1
7. D. la Pleine 1593 H. Groenewoud 1623 0 – 1
8. J.M.de Wit 1568 C. Davids 1592 0 – 1

 

In Hilversum begint de victorie

Het tweede achttal boekte donderdag 21 januari in de uitwedstrijd tegen HSG 5 de eerste winst van dit seizoen. Omdat de Hilversummers een mede degradatiekandidaat zijn, werd er volop strijd geleverd waarbij geen enkele partij remise werd. Het was erop of eronder.

Jos Pak beet de spits af. Hij speelde een Siciliaanse partij waarbij hij al snel van de theorie afweek. Een ruil op de 25e zet opende voor Jos de g-lijn en nadat Dg5 de zwarte loper had gepend werd het ondekbaar mat. Arie Groeneveld speelde dezelfde variant van het Colle systeem die Bink op de clubavond ervoor tegen hem had gehanteerd. En ook hij had er succes mee. Hij won twee pionnen en na ruil van alle stukken was het eindspel gewonnen.

De voorsprong werd nog groter toen ook Henk Greven met zijn geliefde Scandinaviër wist te winnen. Hij bereikte een eindspel met een pion meer en een goed paard tegen een slechte loper. Dat zijn tegenstander door een vorkje van die loper verlost werd verbeterde diens perspectief niet. Hij gaf op. Vervolgens maakte Dick la Pleine er 4-0 van. Zijn opponent speelde de Caro Kann zeer defensief en Dick kon met zijn lopers de stelling opengooien en met torenverdubbeling plus dame en loper een beslissende aanval inzetten. Han de Wit verdedigde zich net als Greven met het Scandinavisch. Hij raakte een pion achter, maar door alles af te ruilen kwam hij met de koning in het midden waarna hij alsnog het eindspel won! Het stond 5-0, wat een weelde!

Maar daarmee was de koek op. Tjitte Reitsma werd in een Italiaanse partij mat gezet. En aan het eerste bord moest Jan van Ruler in zijn tegenstander zijn meerdere erkennen nadat hij aanvankelijk beter had gestaan. Jan Hellevoort was als laatste in de strijd. Hij vocht wanhopig om zijn eerste hele punt binnen te halen, maar werd dolgedraaid door de rare zetten van zijn tegenstander. Toen die hem twee pionnen kostten streek Jan de vlag.

HSG 5 Doorn-Driebergen 2 3 – 5
1. H. van Leeuwen 1691 Jan van Ruler 1732 1 – 0
2. P. Mars 1752 Jan Hellevoort 1626 1 – 0
3. H. Jochems 1636 Jos Pak 1627 0 – 1
4. F. Wagenvoorde 1585 Henk Greven 1607 0 – 1
5. W. Sliep 1615 Arie Groeneveld 1598 0 – 1
6. W. Dubbeldam 1462 Tjitte Reitsma 1595 1 – 0
7. G. Vogel 1484 Dick la Pleine 1569 0 – 1
8. B. Slagboom 1399 Han de Wit 1556 0 – 1

 

Niet opgewassen tegen En Passant 2

Ook En Passant 2 bleek een maatje te groot voor ins tweede. De 5½-2½ nederlaag viel niet eens tegen. Bij En Passant was de gemiddelde rating circa 1800 terwijl er in ons team slechts een speler was met een rating van 1700+.

Voor we naar Bunschoten vertrokken vreesden we dat we slechts met zeven spelers zouden zijn. Dick la Pleine was in een file vast komen zitten zodat de anderen zonder hem vertrokken in de hoop dat hij het op eigen gelegenheid zou vinden. Dat lukte; hij kwam even over achten binnen. En dat niet alleen! Hij kwam zag en overwon, zoals dat heet. De slimme Dick componeerde de ene penning na de andere, de laatste werd zijn tegenstander fataal.

Intussen hadden Jan Hellevoort en Jan van Ruler kort na elkaar hun partij moeten opgeven, nadat ze allebei in een vorkje getuind waren. Het volgende slachtoffer was Henk Greven, die het met zijn geliefde Scandinavisch dit keer niet redde. Gelukkig kon Han de Wit iets terugdoen. Hij veroverde de dame tegen een toren, waarna het niet lang meer duurde voor zijn tegenspeler de vlag streek. Tussenstand 3-2 met nog drie man in de strijd.

Jos Pak was een pion achtergeraakt, terwijl Arie Groeneveld en invaller Henk Hengeveld ongeveer gelijk stonden. Maar het tij keerde. Arie stond plots twee vrijpionnen achter op de g- en de h-lijn die gretig doorliepen en Henk raakte een paard en pion achter en moest ook het hoofd buigen. Daarna was Jos Pak nog lang in een moeilijk eindspel verwikkeld met nog steeds een pion achter. Hij wist het knap remise te houden waardoor de eindstand 5½-2½ werd voor de gastheren.

En Passant 2 Doorn-Driebergen 2 5½ – 2½
1. A. van Diermen 1869 Jan van Ruler 1732 1 – 0
2. A. van de Hogen 1902 Jan Hellevoort 1626 1 – 0
3. G.C. Heuveling 1891 Jos Pak 1627 remise
4. M. van Leeuwen 1796 Henk Greven 1607 1 – 0
5. R. van Beek 1760 Arie Groeneveld 1598 1 – 0
6. H. Koelewijn 1803 Henk Hengeveld 1568 1 – 0
7. J. de Graaf 1708 Dick la Pleine 1569 0 – 1
8. A. de Jong 1543 Han de Wit 1556 0 – 1

 

Competitiestart met nederlaag tegen Leusden 1

Zoals verwacht heeft ons tweede in de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen het onderspit moeten delven tegen het sterke Leusden 1. Verloren wij vorig seizoen thuis nog met 2-6, nu was de nederlaag wat dragelijker en scoorden we zes remises en twee nederlagen, zodat het 5-3 werd voor Leusden.

Arie Groeneveld was om half tien als eerste klaar met een snelle remise, gevolgd door Han de Wit die de mazzel had dat zijn tegenstander in zeer gunstige stelling genoegen nam met remise door herhaling van zetten. Jan van Ruler, die zijn debuut maakte aan het eerste bord, speelde een prima Siciliaanse partij waardoor zijn tegenstander alle zeilen moest bijzetten en uiteindelijk moest berusten in remise. Ook Jan Hellevoort maakte het zijn tegenstander behoorlijk lastig met zijn geliefde Caro Kann. Uiteindelijk werd het ook remise door herhaling van zetten. Vervolgens ging Henk Greven de boot in. Zijn tegenstander was goed opgewassen tegen Henks Scandinavisch en won een pion en later de partij. Tussenstand 3-2 voor Leusden.

Alweer door herhaling van zetten moest Dick la Pleine in remise berusten. Dick bood een pion aan voor beter spel maar zijn tegenspeler hapte niet met uiteindelijk genoemd resultaat. Tjitte Reitsma en Jos Pak waren als laatsten in een moeilijke strijd gewikkeld. Bij beide partijen stond een pionneneindspel op het bord waarbij Tjitte duidelijk slechter stond en Jos was een pion achtergeraakt. Toen de pionnen van zijn tegenstander niet meer te houden waren kon Tjitte niet anders doen dan het loodje leggen. Jos wist echter zijn partij knap remise te houden.

Leusden 1 Doorn-Driebergen 2 5 – 3
1. L.J. Rijke 1812 Jan van Ruler 1732 remise
2. B. Beyer 1880 Jan Hellevoort 1626 remise
3. P. Weygertse Jos Pak 1627 remise
4. R. Staal 1759 Henk Greven 1607 1 – 0
5. H. Leenen 1594 Arie Groeneveld 1598 remise
6. D. Willligenburg 1615 Tjitte Reitsma 1595 1 – 0
7. J. van Tuyll 1770 Dick la Pleine 1569 remise
8. A. Rietveld 1578 Han de Wit 1556 remise


Reageren is niet mogelijk